درب ضد حریق معمولاً بسته

از نظر سناریوهای قابل اجرا، درب‌های ضد حریق معمولاً بسته دارای مشخصات{0}}مرزهای کاربردی مشخص شده هستند و به عنوان تنها گزینه سازگار برای مناطقی که نیاز به عبور فرکانس پایین{1} و حفاظت محصور دارند، عمل می‌کنند. آنها عمدتاً در راه پله‌های تخلیه، اتاق‌های ضد دود، اتاق‌های تجهیزات، محور لوله‌ها، اتاق‌های توزیع برق، راهروهای پناهگاه و سایر مناطق جوامع مسکونی نصب می‌شوند.

چنین مناطقی شاهد جریان کم عابر پیاده هستند و نیازی به باز ماندن طولانی مدت ندارند. حالت بسته به طور معمول آنها می تواند عملکرد مستمر محفظه آتش را حفظ کند و راه حلی مکمل برای درهای آتش باز معمولی که برای مکان های عمومی{1} پرترافیک طراحی شده اند، تشکیل می دهد. این دو نوع نباید خودسرانه جایگزین یا مخلوط شوند.

طبقه بندی شده بر اساس درجه مقاومت در برابر آتش، آنها به کلاس A، کلاس B و کلاس C طبقه بندی می شوند که به ترتیب با الزامات حفاظتی محفظه های مختلف آتش، معابر تخلیه و محفظه تجهیزات مطابقت دارند.

درهای ضد حریق معمولاً بسته دارای سه ویژگی اصلی هستند: وضعیت آماده به کار معمولاً بسته، بازنشانی خودکار و خودکنترل مکانیکی غیرفعال-. آنها نیازی به کنترل الکتریکی یا سیستم های اتصال آتش ندارند و عملکرد مقاومت در برابر آتش را صرفاً از طریق سازه های مکانیکی ارائه می دهند که دارای پایداری فوق العاده، میزان شکست کم و سازگاری گسترده با مناطق حفاظتی محصور در اکثر ساختمان ها هستند.

عملکرد حفاظتی آنها به یک طراحی ساختاری دوگانه متکی است:

1. ورق در با مواد هسته ای مقاوم در برابر آتش{1}}کلاس A پر شده و با چارچوب فولادی با استحکام بالا تقویت شده است که پایداری مقاومت در برابر آتش، یکپارچگی ساختار و عایق حرارتی را تضمین می کند. می تواند به طور موثری در برابر سوختن{4}}در حرارت بالا و نفوذ شعله مقاومت کند.

2. نوارهای آب بندی آتش سوزی به طور کامل در امتداد چارچوب در تعبیه شده است. در شرایط آتش سوزی با دمای بالا، نوارها به سرعت منبسط می‌شوند تا شکاف‌های بین برگ و چارچوب در را ببندند و از نفوذ دود سمی جلوگیری کنند. این خطر بحرانی را برطرف می کند که دود بسیار سریعتر از شعله های باز در هنگام آتش سوزی پخش می شود.